zondag 5 februari 2017

Foei!

'Dan had ik dus die lijstjes netjes bijgehouden maar dan kreeg ik toch weer op mijn kop. Ik moest nog nauwkeuriger zijn in het bijhouden. En dan deed ik dat naar mijn gevoel en dan was het weer niet goed. Ik kreeg de neiging om niet meer met de lijstjes bezig te zijn maar met het vermijden van op mijn kop te krijgen!'

Mijn vermoeide coachee vertelde mij al eerder dat zijn revalidatie niet zoveel had opgeleverd. Niet zoveel als hij had gewild. En dat is jammer, niet alleen voor hem maar ook voor de zorg(verlener). Een gemiste kans! Nu komt dit voorbeeld uit hersenletselland, maar ook daarbuiten is communicatie essentieel. 
En hou me ten goede, al die lieve medewerkers in de zorg, goeie mensen met een giga werkdruk. Ze willen niets liever dan de patiënt vooruit helpen. Daar ben ik van overtuigd. Zou het niet geweldig zijn als er in opleidingen in de zorg ook (meer) aandacht komt voor meer dan communicatietechnieken?
Je kunt namelijk nog zulke goeie technieken hebben, als je geen rapport (verbinding) met de ander hebt kom je nergens met je communicatie.

Met rapport kun je alles zeggen, zonder rapport helemaal niets.
Maar hoe maak je rapport?

Hoe maak je rapport in de zorg?
Hoe maak je rapport in de revalidatiezorg?
Hoe maak je rapport in de cognitieve revalidatiezorg?

Door aan te sluiten bij de (belevingswereld van de) ander en door te ontdekken wat iemands voorkeurszintuig is.

Om rapport te kunnen maken dien je je aan te sluiten bij de belevingswereld van de ander. Door werkelijk te luisteren en te kijken en te voelen kun je een goede inkijk krijgen in iemands belevingswereld. Welke woorden gebruikt hij? Welke lichaamstaal? Welk tempo van praten? Praat hij  hard of juist zachtjes? Etc.

Als je weet wat iemands voorkeurszintuig is (vaak het best ontwikkelde zintuig) dan heb je goud in handen omdat je dan ook kan aansluiten op het voorkeurskanaal.  
Stel iemands voorkeurszintuig is visueel (zien) en je gaat diegene heel veel vertellen en uitleggen. Dan duurt het niet lang voor .....GAAAAAP.....diegene is afgehaakt.
‘Wat zei je?’

Communicatie in de zorg is wat mij betreft hink, stap, sprong;
-          Aansluiten bij de belevingswereld van de ander
-          Ontdekken wat iemands voorkeurszintuig is
-          Op maat gesneden zorg leveren, met liefde

Wil je dat ik het jouw personeel kom leren zodat ze met nog meer voldoening kunnen werken? Neem gerust contact met me op.

woensdag 21 december 2016

50 ideëen voor het nieuwe jaar

1.   1     Maak een lijst van hoe je je wilt voelen
2.    Schrijf erbij hoe je dat gaat realiseren en wanneer
3.    Ga naar de bios
4.    Ruim je kledingkast uit
5.    Koop bloemen voor jezelf
6.    Ruim je huis op en doe alles weg wat niet van jou is of waar je niet blij van wordt
7.    Geef toe aan tukjes en powernaps
8.    Geef je zelf op voor die leuke cursus
9.    Schrijf een brief aan jezelf
10. Start een dagboek
11. Ga creatief aan de slag. (Bijv. tekenenen, boetseren, schilderen, haken etc.)
12. Bekijk je adresboek en besluit wie je meeneemt naar 2017
13. Schrijf op waar je over 2 jaar in je leven wilt staan
14. Zoek je digitale fotoos uit
15. Maak een onbekende een compliment
16. Boek een vakantie
17. Reken af met uitstelleritis door voortaan direct te doen waar je tegenop ziet.
18. Neem jezelf mee uit eten in een fantastisch restaurant
19. Geniet met regelmaat van een lazy-Sunday
20. Leg eens bloemen op het graf van iemand die je niet kent
21. Verras jezelf met regelmaat
22. Vergeef jezelf
23. Zet je in voor een goed doel
24. Regel een massage van een uur voor jezelf
25. Maak een visionbord
26. Vind je droombaan
27. Bedank je zelf voor...
28. Waar ben je het meest trots op? Schrijf dat eens op
29. Maak je eigen tien geboden
30. Houd 2 weken een lijst bij van activiteiten waar je vrolijk van wordt
31. Laat een ander je webteksten of nieuwsbrief schrijven
32. Meld je af voor nieuwsbrieven die je niet leest
33. Herschik je FaceBook ‘vrienden’
34. Maak een to-do-list en start elke zin met een werkwoord
35. Ruim blokkades op
36. Plan elke week een dagdeel met jezelf
37. Kook iets wat je nooit eerder hebt gekookt
38. Stel jezelf de WONDER-vraag; “Stel ik word morgen wakker en er blijkt een wonder gebeurd te zijn, hoe weet ik dat dan?”
39. Kijk je favoriete film voor de zoveelste keer
40. Schrijf een handgeschreven brief aan een vriend
41. Ga sporten
42. Vergeef iemand
43. Bekijk je relatie met geld. Wat vind je er van? Kan het beter? Hoe?
44. Maak een LinkedIn-account of als je die al hebt, verbeter hem
45. Geef jezelf de luxe om elke week een half uur te dromen. Wat komt er boven?
46. Doe iets voor een ander waar je zelf geen belang bij hebt
47. Eet minder koolhydraten (geeft meer energie)
48. Ga wandelen langs het strand of in het bos
49. Laat je haar eens doen door een hele goeie kapper of stylist
50. Gun jezelf af en toe eens een coach
 

De kracht van taal

Vanochtend werd ik gebeld door een verdrietige coachee. Ze had de POH (praktijk-ondersteuner van de huisarts) gesproken en die had gezegd: Als nou straks je coachtraject klaar is, waar moet je dan heen? Je kan niet zonder hulp want wat jij hebt gaat nooit meer over. Mijn coachee was geschokt en behoorlijk van de leg. Ik geef haar geen ongelijk.  

Je hebt geen idee hoe vaak ik dit hoor, dat goede zorgverleners zich niet bewust zijn van hun witte-jassen-invloed en ook niet weten hoe ze taal als instrument kunnen inzetten om hun dierbare patiënten te versterken in plaats van te verzwakken.

Ooit liep ik ook in een witte jas, een tijd geleden. Ik was me destijds ook niet bewust van mijn invloed op de patiënten waar ik mee in aanraking kwam. Als ik me al bewust was dan ging dat over het zo goed mogelijk uitvoeren van mijn werk, maar ook ik wist toen nog niet dat taal zo'n positieve invloed op de gezondheid van mensen heeft, mits goed gebruikt.

Talloze injecties heb ik gegeven en soms zei ik compassie-vol: "Niet schrikken, het doet misschien een beetje pijn". Ik wist toen nog niet dat NIET sowieso niet werkt (Niet aan roze olifantjes denken!). Die arme patiënten waren zich waarschijnlijk lam geschrokken.
Stel je voor je krijgt een injectie en de zuster zegt:"Deze injectie gaat je helpen". 

Stel je voor je zit bij je arts, je bent hartstikke beroerd en je arts zegt: "Terwijl je lichaam zichzelf heelt zullen we dan ondertussen wat bloedonderzoek doen om te zien wat je nog meer kan helpen om je snel beter te voelen?"
De patiënt is geneigd zijn dokter te vertrouwen, want ja hij of zij heeft er verstand van nietwaar? En ja als de dokter denkt dat mijn lijf zichzelf kan helen...dat is goed nieuws.

Dit jaar is in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde een publicatie verschenen over het placebo-effect van taal. De conclusie:

"Communicatie is een van de oudste en ook goedkoopste interventies binnen de geneeskunde. Het uiten van positieve verwachtingen, het tonen van empathie en het geven van procedurele informatie kunnen, via verschillende mechanismen, pijn bij patiënten verminderen of andere uitkomsten bij hen verbeteren. Deze interventies hoeven niet veel tijd te kosten; enkele empathische opmerkingen maken al een verschil.16 Hoewel meer onderzoek nodig is naar de specifieke reikwijdte en de mogelijkheden en onmogelijkheden van communicatie, staat één ding vast: naast het medische arsenaal kan de dokter zelf ook een medicijn zijn."

Ik overweeg sterk om in 2017 een cursus Taal-voor-witte-jassen te ontwikkelen voor medewerkers in de zorg zodat zij kunnen leren hoe ze zelf een medicijn voor een ander kunnen zijn. Wat mij betreft win/win van de hoogste categorie. 

Als je het artikel over het placebo-effect van taal wilt lezen, mail me dan, 
dan stuur ik je het graag toe.